İsviçre’de Umman Büyükelçiliği’nde gerçekleşecek olan İran-Amerikan müzakerelerinde neden erken bir tıkanma ihtimalini dışlamıyoruz? İran füzeleri İsrail’i nasıl gerçek boyutuna geri döndürdü? Amerikan uçak gemileri neden ‘Hürremşehr’ füzesinden korkuyor? Peki, Çin ve Rus uçakları Tahran’a ne nakletti?”
ABD ile İran arasındaki dolaylı müzakerelerin ikinci turu, iki ülke arasındaki gerilimi azaltacak ve savaşı önleyecek yeni bir nükleer anlaşmaya varmak amacıyla yarın, Salı günü, İsviçre’deki Umman Büyükelçiliği’nde başlayacak.
Bu müzakerelerin başarısı ya da başarısızlığı, Başkan Donald Trump ile İsrailli konuğu Binyamin Netanyahu arasında Beyaz Saray’da kapalı kapılar ardında yapılan görüşmede kararlaştırılanlara bağlı. Netanyahu, ABD’yi İran’a karşı doğrudan saldırıya dahil etmek, İran’ın askeri kapasitesini, özellikle de füze kapasitesini yok etmek istiyor. Netanyahu, bu kapasiteyi varoluşsal tehlikenin tek kaynağı olarak görüyor ve İran’ın nükleer silahlara erişimini tamamen engellemek istiyor. Bu amaçla, bazı koşullar dayatıyor. İran’ın kabul etmeyeceğini çok iyi bildiği koşullar, örneğin füze endüstrisinin sökülmesi, menzilinin sadece 300 km ile sınırlandırılması, İran’ın insansız hava araçları üretimini durdurması, yüzde 60’ın üzerinde zenginleştirilmiş 450 kilogram uranyumu İran dışına nakletmesi ve böylece Başkan Trump’a, bombardıman uçakları ve uçak gemilerine, üzerinde anlaşmaya varılan İran askeri ve sivil hedeflerini bombalamaya başlama izni vermek için bir bahane sunması.
İran zayıf bir konumdan müzakere yapmıyor ve Amerikan uçak gemilerinin, savaş gemilerinin ve bölgeye konuşlandırılmış 40.000’den fazla askerin yanı sıra Arap ülkelerindeki üslerde konuşlandırılmış askerlerin varlığı onu korkutmayacaktır. Bu, Amerika ve İsrail düşmanlarıyla ikili bir savaşa girdiği ilk sefer değil ve sonuncusu onların yenilgisiyle sonuçlanmıştı. Daha da önemlisi, uçak gemileri ve savaş gemilerinin bu seferberliği, son derece gelişmiş Hürremşehr füzeleri için kolay hedefler olacağından, sonuçta İran’ın lehine işleyebilir. Ayrıca İran, bu konuda gerekli tüm savunma önlemlerini almıştır; kararlılıkla başlayarak, çatışmayı uzatmış ve Lübnan, Yemen ve Irak’taki tüm müttefik direniş gruplarını ilk dakikadan itibaren savaş alanına dahil ederek, bunu kapsamlı bir bölgesel savaşa dönüştürmüştür.
İran Parlamentosu Ulusal Güvenlik Komitesi üyesi Hacı Mücteba Zarei, İran füzelerinin, özellikle de hassas, hipersonik ve parçacıklı savaş başlığına sahip Hürremşehr füzesinin, dünyanın en büyük uçak gemileri olan Abraham Lincoln ve Gerald Ford’u hedef alacağını ve bu gemilerin, diğer savaş gemileriyle birlikte, çok yüksek yıkıcı kapasiteye sahip (savaş başlığı 3 ton ağırlığında) bu tür füzeler için kolay hedef olacağını ifade ederek tehdit etti.
Bu gerçeği özetleyen en güçlü sözler, Yüksek Ulusal Güvenlik Konseyi Genel Sekreteri ve Ayetullah Ali Hamaney’in danışmanı Ali Laricani’den geldi. Laricani, Al Jazeera’ya verdiği röportajda şöyle dedi: “İran füzeleri İsrail’i gerçek boyutuna geri döndürdü ve bölgeyi kontrol etme girişimlerini boşa çıkardı, bu füzelerle güç dengesini değiştirdi. Haziran Savaşı’nda (ya da 12 günlük savaşta), tüm yayılmacı hayalleri yıkıldı.”
Güvenilir kaynaklara göre İran, herhangi bir saldırıya yanıt vermek için birkaç aşamalı bir askeri savunma planı geliştirmiştir. İlk aşama, Haziran Savaşı’nda olduğu gibi ilk saldırıyı durdurmak ve absorbe etmekle başlar ve stratejik deniz geçitlerinin, özellikle Körfez’in ağzındaki Hürmüz Boğazı’nın kapatılmasıyla sona erer. Bu, dünya petrol üretiminin yüzde 20’sini (yaklaşık 22 milyon varil) taşıyan tüm petrol tankerlerinin durdurulması anlamına geliyor ve bu da fiyatların 200 dolara, hatta savaş uzarsa 500 dolara kadar yükselmesine yol açacak.
“İran Devrim Muhafızları bugün (Pazartesi), komutanı Tümgeneral Muhammed Pakpur denetiminde Hürmüz Boğazı’nda askeri tatbikatlara başlarken; bu tatbikatların boğazın girişinde tankerlerin batırılması veya Hürmüz, Umman Denizi ve muhtemelen Kızıldeniz’e gelişmiş deniz mayınlarının döşenmesiyle boğazın tamamen kapatılmasını kapsaması, İran’ın bu müzakerelerin gerçek amacını doğru okuduğu anlamına geliyor. Bu amaç; Amerikan uçak gemisi Gerald Ford’un Mart ayı ortasında bölgeye ulaşmasını beklerken zaman kazanmak ve oyalanmaktır.”
Amerika ve İsrail’in dile getirilmeyen sırrı ve üç hafta önce Amerikan askeri saldırısının son anda ertelenmesinin en önemli nedenlerinden biri, İran’ın son haftalarda Çin ve Rus dev askeri uçakları tarafından taşınan çok gelişmiş elektronik askeri yeteneklere, radarlara, izleme ve karıştırma cihazlarına ve füzelere sahip olması ve İsrail ile Amerika’nın geçen yaz İran’a karşı son saldırılarında kullandığı İran hava savunmasındaki açıkların çoğunu kapatabilmesidir.
***
Sonuç olarak, eğer Amerikan uçak gemisi ve savaş gemisi yığılmasının amacı İran’ı korkutmak ve Amerikan maskesi altında gizlenmiş İsrail şartlarına boyun eğmeye zorlamaksa, o zaman onlara bu hilenin İran’ın askeri ve siyasi “kurnazlığını” kandıramayacağını “bildiriyoruz”; zira her türden 1800 füze hazır durumda ve sistemleri Tel Aviv, Yafa, Hayfa, Eilat… ve daha nice şehri bombalamak için can atıyor.
İran bu savaşı ilk başlatan taraf olmayacak, ancak tüm hesaplamalarını savaşın hızlı, kısa ve sınırlı olmaması gerektiği varsayımına dayandırdı. Savaşı bölgesel bir savaşa dönüştürecek ve Amerikan ve İsrail altyapısına mümkün olan en büyük insani ve maddi kayıpları verdirecektir. Siviller ve askeri personel, İsrailli veya Amerikalı olsun, askeri üsler veya bu Amerikan güçlerinin Arap ev sahipleri arasında hiçbir ayrım yapılmayacaktır.
Bu savaş bölgedeki son savaş olabilir. Bunu birçok kez söyledik ve tekrarlamaktan çekinmiyoruz. İsrailliler ve Amerika’nın müttefikleri için elektrik ve su olmayacak, en azından biz öyle bekliyoruz. Vietnam, Irak ve Afganistan’da olduğu gibi, Amerika’ya askerlerle birlikte dönen tabutların sayısı savaşın süresini belirleyecek… Günler sayılı, Sayın Trump.
Abdulbari Atvan
Rai Al Youm
