featured
  1. Haberler
  2. Analiz
  3. Trump neden askeri çatışmadan kaçınıyor?

Trump neden askeri çatışmadan kaçınıyor?

0
Paylaş

İran yönetimi neden tek bir gram bile yüksek oranda zenginleştirilmiş uranyumdan vazgeçmiyor? Ve Trump neden askeri çatışmadan kaçınıyor? Amerika Birleşik Devletleri’nin derinliklerine yapılan son İran siber saldırısı bunun en belirgin örneği miydi?

ABD Başkanı Donald Trump yönetiminin, İsrail’in baskısıyla yeniden İran’ın nükleer programına dönmesi ve Tahran’ın yüzde 60’ın üzerinde zenginleştirilmiş uranyum stokunun ülke dışına çıkarılması gerekliliğine odaklanması; Batı Asya bölgesi ve Hint Okyanusu sularındaki uçak gemileri ve savaş gemileri ile sonuncusu bugün ülkenin güneyinde ‘F-16’ tipi bir savaş uçağının vurulması ve Hürmüz Boğazı üzerinde uçarken gelişmiş ‘MQ-9’ tipi bir İHA’nın düşürülmesi olan Amerikan savaş uçakları ve İHA’ları açısından taşıdığı büyük riskler nedeniyle, askeri seçeneğin —en azından geçici de olsa— başarısız olduğunun itirafı anlamına geliyor.

İran, nükleer doktrinini tamamen müzakere edilemez bir kırmızı çizgi olarak görüyor; son derece yüksek savaşma iradesi ve hem Amerikan hem de İsrail hava üstünlüklerini etkisiz hale getirmeyi başaran gelişmiş füze ve İHA sistemlerine sahip olması sayesinde tüm çatışma cephelerindeki direnişi ve zaferleriyle ABD’nin tüm baskılarını boşa çıkardı.

***

Bu gerçeği teyit eden husus ise İran liderliğinin, Uluslararası Atom Enerjisi Ajansı (UAEA) müfettişlerinin nükleer tesislerine yeniden yapacağı herhangi bir ziyareti reddetmesi ve gerek Devrim Muhafızları Ordusu’nda gerekse İran Parlamentosu’nda Nükleer Silahların Yayılmasının Önlenmesi Antlaşması’ndan (NPT) çekilme ile herhangi bir Amerikan veya İsrail nükleer saldırısına karşı koruyucu bir kalkan olarak kullanılmak üzere nükleer silahlara sahip olunmasına izin veren yeni bir fetva yayımlanması yönündeki seslerin yükselmesidir; özellikle de Trump’ın, başta rejimi devirmek, Hürmüz Boğazı’nı sonsuza dek ele geçirip adını değiştirmek ve İran’ın nükleer stokunu Amerika’ya teslim ettirmek olmak üzere İran’a açtığı savaşın hedeflerinden hiçbirine ulaşamamasının ardından son çare olarak nükleer saldırılara başvurma tehdidinde bulunmasından sonra.

İran liderliğinin; sivil amaçlarla uranyum zenginleştirme hakkından hiçbir taviz vermemesi ve gerek Viyana’da (iki yıl süren) gerekse İslamabad ve Cenevre’de yürütülen maraton müzakerelerde bu haktan kesinlikle vazgeçmemesi kayda değer bir duruş olarak öne çıkıyor. İran; Pakistanlı ve Katarlı arabuluculara, İran’ın nükleer dosyasının müzakere konusu olmadığını ve Hürmüz Boğazı uluslararası deniz trafiğine yeniden açılmadan önce Washington’ın başta savaşın durdurulması, abluka ve yaptırımların sona erdirilmesi ile Amerikan ve Avrupa bankalarında dondurulmuş tüm bakiye ve mali varlıkları üzerindeki bloke kısıtlamalarının kaldırılması olmak üzere yedi şartını kabul etmesi gerektiğini bildirdi.

İran, Amerika ile muzaffer konumundan ya da içi boş askeri tehditlere boyun eğmeyen bir taraf olarak konuşuyor; en büyük başlığı bu yanıtın coğrafi çemberini genişletmek ve Basra Körfezi bölgesi ile Ürdün’deki üslerin imha edilmesinin ardından Avrupa’daki Amerikan üslerini vurmak olan yeni bir strateji aracılığıyla, yeni bir Amerikan-İsrail saldırısına karşı koymak, onu yenilgiye uğratmak ve saflarında çok büyük kayıplar verdirmek için gerekli tüm hazırlıkları yapmış durumda.

Trump yönetiminin, Siyonist müttefiklerinin ve Amerikancılaşmış bazı Arap liderlerin yaşadığı en büyük yenilgi; bu şeytani ittifakın yalnızca ara seçimlerde aldığı hezimetle sınırlı kalmadı, aynı zamanda tüm gizli Amerikan iletişim araçlarını devre dışı bırakan “siber” saldırılar ve bu alanda uzmanlaşmış teknoloji şirketi “Microsoft”un kısmi iflasıyla da kendini gösterdi; Başkan Trump ve istihbarat teşkilatlarının tüm örtbas etme ve inkâr çabalarına rağmen bu alandaki bilgiler günden güne sızmaya başladı.

İran’ın dehası, savaş meydanlarındaki fiili yanıtlarla Trump’ın stratejik yalanlarını deşifre etti; bunların başında 12 günlük savaşta İran’ın nükleer tesislerinin imha edildiği iddiası, ikincisi ise Hürmüz Boğazı’nda tam kontrol sağlandığı iddiası geliyor; bunun en çarpıcı kanıtı ise Devrim Muhafızları Ordusu’nun füzeleri ve mayınlarıyla boğazda beşten fazla petrol tankerini veya ticari gemiyi imha etmediği tek bir günün bile geçmemesidir.

Önümüzdeki günlerde yaşanabilecek en büyük muhtemel sürpriz ise siber savaşın sürdürülmesi ve halihazırda Hürmüz Boğazı’nın tabanında bulunan yediden fazla internet kablosunun imha edilmesi olabilir; İran bu adımı atarsa —ki buna muktedirdir— bu durum devasa bir küresel iletişim krizine yol açacaktır; internetin ve sosyal medyanın olmadığı bir dünya hayal edin.

Son olarak şunu söyleyelim: Nükleer program güvendedir ve İran devletinin stratejik kalkanını oluşturmaktadır. Bu program, en üst düzeyde sağlamlık ve güvenlik korumasına sahiptir. Yüksek oranda zenginleştirilmiş 500 kilogram uranyum, dağların derinliklerinde varlığını sürdürmekte ve miktarı giderek artmaktadır. İsfahan yakınlarındaki Kazma Dağı (Cebelü’l-Fe’s / Kuh-i Kolang Gaz La) da bu dağlardan biri ve sırların mahzenidir.

Biz, “muzaffer”, güçlü ve direnişini sürdüren İran’ın, bu nükleer programdan vazgeçilmesini ya da tek bir gram yüksek oranda zenginleştirilmiş uranyumdan feragat edilmesini gündeme getirmeye dahi izin vereceğine inanmıyoruz. Aynı şekilde, Uluslararası Atom Enerjisi Kurumu’nun casusluk yapan uzman ve müfettişlerinin nükleer tesislerini ziyaret etmesine de müsaade edeceğini düşünmüyoruz.

Çünkü bunun, nükleer kitle imha silahları konusunda yaşananların ve Gazze Şeridi’nde Kassam Tugayları’nın tünellerindeki İsrailli rehineler meselesinin tekrarlanmasına yol açabileceği düşünülmektedir. Zira elde edilen kesin kanıtlar, arabulucuların çoğunun tarafsız olmadığını ve ABD Merkezi İstihbarat Teşkilatı’ndan (CIA) talimat aldığını ortaya koymuştur.

Zaman kimin haklı olduğunu gösterecek.

Abdulbari Atvan
Rai Al Youm

Trump neden askeri çatışmadan kaçınıyor?
0

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

0/30 karakter