featured
  1. Haberler
  2. Analiz
  3. Muhammed bin Selman’ın raf ömrü sona mı eriyor?

Muhammed bin Selman’ın raf ömrü sona mı eriyor?

0
Paylaş

Beni Suud’un işgali altındaki krallık karışıklık içinde. Bunun nedeni sadece Yemenli İslami devrimci grup Ensarullah’ın Suudi havaalanlarına ve enerji altyapısına yönelik başarılı füze saldırıları değil, rejim aynı zamanda iç sorunlarla da karşı karşıya.

Bu durum, özellikle fiili yönetici Muhammed bin Salman (MbS) başta olmak üzere Beni Suud halkı arasında büyük bir paniğe yol açtı. Ortaçağ krallığının bugün içinde bulunduğu bu karmaşanın başlıca sorumlusu odur. Bu krizi atlatabilecek mi?

Zaten sayısız sorunla boğuşan MbS, özellikle 13 Temmuz 2026’da Sana Uluslararası Havalimanı’na sebepsiz yere düzenlenen bombalı saldırıyla Ensarullah’a yönelik saldırıları yeniden başlatarak krizi daha da kötüleştirdi. Saldırı, Mahan Air uçağı Yemen heyetini Tahran’dan geri getirirken gerçekleşti. Yemenliler, şehit edilen Yüksek Lider İmam Seyyid Ali Hameney’in cenaze törenine katılmak için Tahran’a gitmişlerdi.

Sana havaalanı bombalaması, BM’nin Nisan 2022’de Suudiler ve Ensarullah arasında arabuluculuk yaptığı ateşkes anlaşmasının açık bir ihlaliydi. Ensarullah’ın hava kuvvetleri olmadığı için havaalanı tamamen siviller tarafından kullanılıyordu. Havaalanı bombalaması bir savaş suçu teşkil etmektedir.

Ensarullah, Suudi Arabistan’ın bu suçuna karşılık vereceğine yemin etti ve tehditlerini yerine getirdi. İlk olarak Suudi Arabistan’ın güneyindeki Abha uluslararası havaalanına saldırdılar. Bunu birkaç hafta sonra Kızıldeniz kıyısı boyunca yıldırım hızıyla yapılan operasyonlar izledi ve önemli Mayun Adası (diğer adıyla Perim) da dahil olmak üzere tüm kıyı şeridini Babulmendep’e kadar özgürleştirdiler. Ensarullah ayrıca daha kuzeydeki Haniş Adaları’nı da özgürleştirerek Babulmendep üzerindeki hakimiyetlerini pekiştirdiler.

Ensarullah’ın Suudi destekli paralı askerlerin elinden 5400 km²’lik bir alanı kurtarması sadece üç gün (9-12 Eylül) sürdü (ayrıca buraya bakınız ). Çaresizlik içinde, MbS 10 Eylül’de ABD Başkanı Donald Trump’ı iki kez arayarak yardım istedi, ancak geri çevrildi. Trump ona, diğer Arap despotlarından yardım istemesini söyledi. Beni Suud’un ABD’ye haraç olarak yatırdığı trilyon dolarlık mevduat da işe yaramadı!

MbS daha sonra 7 Ağustos’ta karşılıklı savunma anlaşması imzaladığı Pakistan ve Türkiye’ye yöneldi. Bu anlaşma, NATO’nun 5. maddesine göre hazırlanmıştı: Birine yapılan saldırı, tümüne yapılmış saldırı olarak kabul edilecektir.

Pakistan şu ana kadar hava kuvvetlerine ait iki uçak filosunu konuşlandırdı ve ortaçağ krallığına kara birlikleri yerleştirdi, ancak henüz Ensarullah ile doğrudan çatışmaya girmedi. Bununla birlikte Türkiye, Amerikalılar ve İsrailliler istihbarat sağlıyor.

Suudilerin Siyonist oluşumla resmi diplomatik ilişkileri yok. Ancak bu durum, ikisinin Yemen’de veya Filistin’de özgürlükleri için mücadele eden devrimci Müslümanlara karşı işbirliği yapmalarını engellemedi.

Beni Suud da yardım için Mısır’a yöneldi. Mısır diktatörü General Abdülfettah el-Sisi, aniden “Arap dayanışmasını” keşfetti ve kardeş Suudi Arabistan’ı savunmaya yemin etti. Bu tür bir dayanışma, Gazze’deki devam eden Siyonist soykırım ve Yemen’deki Suudi soykırımı sırasında belirgin bir şekilde yoktu.

Arap diktatörler, ABD-Siyonist efendilerinin emriyle kendi zavallı halklarını veya diğer yoksul Müslümanları öldürmekte hiçbir vicdan azabı duymuyorlar. Silahları Tel Aviv veya Washington’daki savaş suçlularıyla savaşmak için kullanılmıyor. Sisi, savaş suçlusu olarak yargılanan Binyamin Netanyahu’ya Mısır silahlı kuvvetlerinin İsrail için hiçbir tehdit oluşturmadığı konusunda güvence verdi.

Yıllık 80 milyar dolarlık askeri bütçesine rağmen, Suudi ordusu savaşma yeteneğinden yoksun. MbS’nin darbe girişiminden korkması nedeniyle kasıtlı olarak zayıf tutuluyor. Bunun yerine, o ve geniş yönetici ailesi korunma için Ulusal Muhafızlara güveniyor.

MbS’nin geçen ay Ensarullah’ın Riyad, Dammam ve Orta Çağ krallığındaki diğer havaalanlarına düzenlediği füze saldırılarını önleyememesi, Necdi Bedevilerinin beceriksizliğini ortaya koymuştur. Özellikle Riyad Uluslararası Havaalanı ağır hasar görmüş ve tüm yerli ve yabancı havayollarına kapatılmıştır.

Batılı rejimler ve BM Genel Sekreteri Antonio Guterres, Suudi Arabistan’ın Yemenli sivillere karşı işlediği suçlar konusunda sağır edici bir sessizlik içindeyken, Ensarullah’ın Suudi hedeflerine yönelik misilleme saldırılarını kınadılar.

Bu, Gazze ve Batı Şeria’daki Filistinli sivillere yönelik Siyonist soykırım saldırıları hakkındaki ikiyüzlü tavırlarının bir tekrarıdır. Siyonist savaş suçları, “İsrail’in kendini savunma hakkı vardır” bahanesiyle meşrulaştırılıyor. Oysa böyle bir hakkı yok.

İsrail işgalci bir güçtür ve yerli Filistin halkına karşı savaş suçları işlemektedir. Filistinliler, işgalcilerine “gerekli her türlü yolla” direnmeye hak sahibidir. Bunu teyit eden bir BM kararı vardır, ancak Siyonistler suç işlediğinde hukuk bir kenara bırakılır.

Yemen’deki son gerginliğin 13 Temmuz’da Sana uluslararası havaalanına düzenlenen Suudi terör saldırısıyla başladığını söylemek doğru olmaz. Suudi suçları, ABD, İngiltere ve Fransa’nın desteğiyle Birleşik Arap Emirlikleri ile birlikte Yemen’deki Ensarullah’a düzenledikleri saldırıdan çok daha öncesine, Mart 2015’e kadar uzanmaktadır.

Suudiler, Yemen’deki İslamcı devrimcileri birkaç hafta içinde, hatta daha kısa sürede alt edeceklerini düşünüyorlardı. Yeni ve küstah Suudi savunma bakanı MbS de buna inanıyordu. Ensarullah’ın elindeki topraklar defalarca bombalandı, sıkı bir kuşatma uygulandı ve hatta ilaçların bile girişine izin verilmedi.

Birleşmiş Milletler’in tahminlerine göre, Mart 2015’ten 2021 sonuna kadar Yemen’de ölü sayısı 377.000’e ulaştı; bunların çoğu hastalık ve açlıktan kaynaklandı. Bir milyondan fazla Yemenli çocuk kolera salgınına yakalandı. Ancak bu savaş suçları, Ensarullah direnişinin ruhunu kırmayı başaramadı.

Yemen’de milyonlarca insan onların yanında yer aldı. Ensarullah sadece Kuzey Yemen’in tamamını değil, aynı zamanda bu bölgelerde yaşayan nüfusun %80’ini de kontrol ediyor. Dolayısıyla Yemen nüfusunun çoğunluğunu temsil ediyorlar.

Batılı rejimlerin çoğu, Suudi Arabistan tarafından kurulan Aden’deki kukla rejimi tanıyor. Suudiler tarafından atanan yöneticiler ise Riyad’daki beş yıldızlı otellerde yaşıyor.

Suudi Arabistan tarafından kurulan ve “uluslararası alanda tanınan” Aden rejiminin kurgusuna rağmen, MbS’nin Yemen’deki başarısızlıkları, kendi ülkesindeki sorunlarını daha da ağırlaştırdı. Babası Salman bin Abdulaziz, Ocak 2015’te kral olduğunda, küstah 29 yaşındaki oğlunu hemen savunma bakanı olarak atadı.

Erkeklik imajını kanıtlamayı uman MbS, Yemen’e savaş başlattı. Ortaçağ krallığının büyük bir silah stoğuna sahip olduğunu ve Yemenlilerin son derece fakir olduğunu varsayarak, ordusunun onları hızla alt edebileceğini düşündü.

Silah üstünlüğünün savaş alanında otomatik olarak zaferi garantileyeceğini varsayarak temel bir hata yaptı. Süper güç olan ABD’nin Vietnam’da aşağılayıcı bir yenilgiye uğradığını, Taş Devri’nde yaşayan bir ülke olan Afganistan’da yenilginin eşiğinde olduğunu ve Fransızların Cezayir’de kaybettiğini fark edemedi. Bu tür başarısızlıkların listesi uzundur.

Babası onu Temmuz 2017’de veliaht prens olarak atadığında, MbS tüm iktidar mekanizmalarını kendi kirli ellerine topladı. Bunu, otoritesine yönelik herhangi bir meydan okumayı önlemek için yaptı. Ancak bunun yerine, her başarısızlık doğrudan kendi omuzlarına yüklendiği için, bu durum ona pahalıya mal oldu. Başka kimseyi suçlayamaz.

Yıkılmakta olan krallıktan gelen raporlara göre, MbS saraylarının altındaki yeraltı sığınaklarında saklanıyor. Özel olarak onaylanmış korumaları var.

Onu korkutan sadece Ensarullah’ın saklandığı yere isabet edecek bir füze veya insansız hava aracı değil. Aynı zamanda içsel bir tehdit de var.

MbS, tarihi Vahhabi-Bani Suud ittifakını bozdu. Kasım 2017’de Riyad’daki Ritz-Carlton Oteli’nde diğer “prensleri” şiddet içeren bir baskına maruz bırakarak milyarlarca dolar gasp etti. Bu durum, bugüne kadar farklılıklarını gizli tutan iktidardaki aile içinde derin bölünmelere yol açtı.

MbS’nin başarısızlıkları gün yüzüne çıktıkça, aile içinden biri tarafından ortadan kaldırılma korkusu gerçekçi hale geliyor. Bu da yeraltında kalarak aldığı aşırı güvenlik önlemlerini açıklıyor.

Hatta 2017’de bodruma kilitlediği Vahhabi dinozorlarını bile dışarı çıkardı. Soykırımcı Siyonistlere karşı savaşmayı yasaklayan fetvalar yayınladılar, ancak Suudi birliklerini Ensarullah’a karşı savaşmaya çağırdılar. Ensarullah’ı Mekke ve Medine’ye füze ve insansız hava aracıyla ateş açmakla asılsız bir şekilde suçladılar.

Suudi Arabistan Başmüftüsü Şeyh Salih bin Fevzan el-Fevzan, televizyonda yayınlanan bir konuşmasında Yemen sınırındaki askerleri “Husiler”e (kendisinin tabiriyle) karşı savaşmaya çağırdı. Askerlerin fedakarlıklarını “Allah yolunda bir cihad/mücadele” olarak nitelendirdi. Suudi müftü, MbS’yi (Muhammed bin Selman) güya ilah mertebesine mi yükseltti (estağfirullah)? Saray vaizleri, Cidde’de ve başka yerlerde düzenlenen müstehcen konserlerde de İslam’a aykırı herhangi bir şey görmüyorlar.

Suudi ordusu savaşacak durumda değil. Bu yüzden MbS (Muhammed bin Selman) başkalarından kendisini kurtarmalarını (yardım etmelerini) yalvarırcasına istiyor. Ancak çok az destek bulabiliyor. Raf ömrü doluyor olabilir.

Zafer Bangaş
Crescent International

Muhammed bin Selman’ın raf ömrü sona mı eriyor?
0

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

0/30 karakter