Kulağa geldiği kadar ürkütücü. Yeni bir dünya savaşına doğru uzanan kritik bir yol ayrımından söz ediyoruz. Şenzen bunun önüne geçebilecek mi? Buna pek bel bağlamayın.
İran hükümetinin iki numaralı ismi ve Ulusal Güvenlik Yüksek Konseyi (UGYK) Genel Sekreteri Muhsin Rızai ile telefonda 95 dakika görüşen Başkan Putin, üç gün sonra Rızai ve küçük bir İran heyetini Kremlin’de yüz yüze bir görüşme yapmak üzere Moskova’ya getirmesi için özel uçağını Tahran’a gönderdi.
Toplantı yaklaşık 3,5 saat sürdü. Ve en kritik nokta, Lider Mücteba Hamaney’in de şifreli telefon hattı üzerinden odada bulunmasıydı.
Nihai tablo şu ki; Moskova artık Tahran ile olan stratejik ortaklığını, en yüksek seviyesi olan Pekin ile olan stratejik ortaklığıyla aynı düzeyde görüyor. Önemli düzeyde teknoloji yardımı ve transferi devam ediyor. Rusya şimdiden 12 adet gelişmiş taarruz helikopteri, geniş bir yelpazede saldırı ve savunma ekipmanı ve uydu ile fiber optik İHA teknolojisi aracılığıyla artırılmış hedefleme kabiliyeti teslim etti.
Bu durum uygulamada, Tahran’ın ABD ve/veya ölüm tarikatı saldırılarını göğüslemeye ve buna ezici bir güçle yanıt vermeye eskisinden de daha hazırlıklı olduğu anlamına geliyor. NPO Mashinostroyenia’dan Rus mühendisler, süpersonik seyir füzeleri için bir ramjet motoru geliştirmesinde Tahran’a zaten yardım ediyordu; ayrıca yıl başından bu yana Mehrabad iç hatlar havalimanında rutin olarak fotoğraflanan İran’ın Mi-28NE helikopterleri için 90 adet fırlatıcı siparişi verilmiş durumda.
Çevirisi şudur: Epstein Sendikası’nın artık gündeme getireceği herhangi bir saldırı planı, karşısında Moskova’nın en yakın ortağına sağladığı şekilde askerî ve stratejik imkânlarla donattığı bir İran’ı bulacaktır. Dahası, Devrim Muhafızları (IRGC) fiilen kendi kendine koyduğu 1.200 millik füze menzili sınırını kaldırdı ve ekstra yeraltı üretim ile depolama tesisleri inşa ediyor. İran ordu sözcüsü, İran güçlerinin savaşın başladığı 28 Şubat’a kıyasla “daha güçlü” olduğunu doğruluyor.
Bu esnada CENTCOM, yanıt vermeye artık daha iyi teçhizatlanmış bir İran’a karşı resmî bir askerî harekât seviyesinin altında vuruşlar yapmayı sürdürüyor.
Ancak gerilimi tırmandırma merdivenine dayalı strateji hâlâ geçerliliğini koruyor. Yeni taktik ise Demir Kapı Görev Gücü (Task Force Iron Gate) adı altında sahneye sürülüyor. Amaç, Korsanlık İmparatorluğu’nun (Empire of Piracy) yasaklı olarak nitelendirdiği malların karadan ve Hazar Denizi üzerinden taşınmasını engellemek; böylece hem Rusya’nın hem de Çin’in hareket alanını daraltmak.
Mesele şu ki; kafası karışmış Trump yönetimi “Mavi Dalga” ara seçimlerinin ardından toparlanmaya çalışırken, Sosyopat-in-Chief (Baş Sosyopat) İran’a yönelik askerî bir saldırıyı nasıl başlatacağına karar vermeden önce, önümüzdeki iki hafta kadar bir süre belirli bir diplomasiye sahne olabilir.
Bu pencere JD Vance’in talebiyle oluşturuldu. Trump ekibinin İran’ın sekiz şartı (metinde yedi olarak geçmektedir) konusunda en ufak bir esneklik gösterme niyetinde olduğuna dair hiçbir kanıt yok; Marco Rubio’nun fevri çıkışlarına bakmanız yeterli.
Tahran ise kendi payına kesinlikle geri adım atmayacaktır: Olası müzakereler başlamadan önce şartlar kabul edilmelidir. Dahası, Tahran’daki iktidar koridorlarındaki hemen herkes, fırsatçı Vance’in diplomat rolü oynayacak güce ve nüfuz sahibi olup olmadığından şüphe duymaktadır.
İran’ı işgal etmek için Irak’ı kullanmak
Rızai, uzatılan görüşmenin Batı Asya güvenliğini bir bütün olarak kapsadığını, savaş sonrası dönemi ve gaz boru hatları üzerindeki iş birliğini içerdiğini, Putin’in savaşı bitirmek için “her şekilde iş birliğine hazır” olduğunu vurgulayarak Moskova’dan son derece özgüvenli bir şekilde ayrıldı.
S-400 cephesi ise oldukça tartışmalıdır. Lider Mücteba Hamaney’in, Rızai tarafından Putin’e iletilen kişisel mektubunda esas olarak S-400 savunma sistemleri talep ettiğine dair güvenilir bir sızıntı bulunmamaktadır. Asıl üzerinde anlaştıkları konu Kıtalararası Balistik Füze (ICBM) ve hipersonik iş birliğiydi.
Bu esnada Çin cephesinde, özel temsilci Zhai Jun; İran, Umman ve Suudi Arabistan’ı ziyaret etmeye hazırlanıyor. Şanghay’daki görüşmelerde Pekin’in önceliklerinin egemen ve güçlü bir İran, Hürmüz Boğazı üzerinden serbest enerji ticareti akışı ve Körfez müttefiklerinin güvenliği olduğunu doğrulamak mümkün oldu.
Pekin, Moskova ile yakın koordine oluyor. Ve önümüzdeki hafta APEC marjında Xi, Putin ve Trump arasında gerçekleşecek kritik Şenzen zirvesi öncesinde kendisini sessizce garantör olarak konumlandırıyor. Şenzen’deki Rusya-Çin stratejik ortaklığı, muhtemelen termonükleer bir dünya savaşına yol açabilecek mevcut ölümcül felaket zincirini durdurmak için eşsiz bir fırsata sahip olacaktır.
İran’ın hesabı, yenilenen bir Trump askerî hamlesini daha başlamadan aşırı maliyetli hâle getirmektir. Rusya elbette İran’ın direnmesini istiyor ve buna ihtiyaç duyuyor; artık ona Çin’e davrandığı gibi davranıyor: bir savunma paktı olmaksızın silahlandırdığı ve teçhizatlandırdığı üst düzey bir ortak.
Baş Sosyopat, ilan edilmiş bir savaşın eşiğinde maksimum baskı istiyor: “küçük” darbeler, daha da sıkılaştırılmış bir abluka, Demir Kapı*. Eğer Epstein Şebekesi tam ölçekli bir savaş harekâtına geçerse; yeniden inşa edilmiş savunmalarla, Rus helikopterleriyle, hayati önemdeki dış hedefleme desteğiyle ve Devrim Muhafızları’nın epeyce “sürpriziyle” karşılaşacaktır.
Şenzen’in bir aldatmaca olarak kullanılması ihtimaline karşı azami dikkat gösterilmelidir. Sahadaki acı gerçekler, Baş Sosyopat tarafından da kayıtlara geçecek şekilde itiraf edildiği üzere, 38 İran köprüsünün patlatılması vurgusuyla bağlantılı olarak “Demir Kapı” kara kuşatması çılgınlığının uygulanmakta olduğunu gösteriyor.
Buna paralel olarak, zavallı Irak kukla hükümeti ve Irak’taki İslami Direniş, şu anda korkutucu bir şekilde açığa çıkan şey öncesinde birbirlerini ciddi şekilde tehdit etmeye başladılar: Irak topraklarında konuşlanmış Amerikan birlikleri tarafından petrol sahalarıyla dolu Güney İran’ın Ahvaz bölgesine yönelik yakın bir işgal planı.
İslami Direniş, Başbakan El-Zaidi’yi Şii liderleri tutuklama girişiminin hükümetinin düşüşü anlamına geleceği konusunda uyardı.
Bu arada, tezinde “müzakereler” tiyatrosuna katılma zahmetine bile girmeyen bir “diplomat” olan ABD Dışişleri Bakanı, İran’ın taleplerinin “sadece kabul edilemez değil, bazı durumlarda aşırı ve gülünç, hatta gerçekçi olmayan” olduğunu belirterek, müzakerelerin çıkmaz sokak olduğunu ilan etti.
Tüm bunlar yeterince vahim değilmiş gibi, CENTCOM tarafından bir tür hazırlık ritmi oluşturuldu ve Keşm adasını 2-3 gecedir üst üste bombalıyor.
CENTCOM’un Demir Kapı’sı, kara rotalarını ve/veya Hazar Denizi’ni kullanarak İran varlıklarını vurmaya çalıştığı an, tırmanma merdiveni kesinlikle kontrolden çıkacak ve İran’ın karşı darbesi tahminlerin ötesinde olacaktır.
Kulağa geldiği kadar uğursuz bir durum. Ağır bir ekonomik kuşatmayı dayatmak için Baş Sosyopat ve müritleri onlarca köprüyü, tren rayını patlatmaya; Hazar Denizi’nde Rusya’yı durdurmaya (bunda bol şans) ve İran’ın yedi kara sınırı arasındaki ticareti fiziki olarak kesmeye kararlılar.
Yeni bir dünya savaşına doğru giden seçilmiş bir yoldan bahsediyoruz. Şenzen bunu engelleyebilecek mi? Hiç umudunuz olmasın.
Pepe Escobar
Srategic Culture Foundation




